Ik denk dat alternatieve geneeswijzen kwakzalverij zijn, en dat het effect wat er ontstaat gewoon placebo is. Ik ben nog nooit in aanmerking gekomen met alternatieve geneeswijzen, omdat ik ze altijd ontwijk, en dat is maar goed ook, want ze hebben geen echt effect. Ik geloof ook niet dat je van een kankertumor kan genezen door alternatieve geneeswijzen, dat kan gewoon niet. Het enige wat misschien kan werken van alternatieve geneeswijzen zijn homeopathische middelen. Ze zijn ook niet echt bewezen, maar het zou kunnen werken.
Als ik ziek ben, neem ik een paracetemol en als het echt erg is ga ik daarna naar de dokter, en ik ga niet naar een sjamaan ofzo om een of ander magisch steentje te kopen dat er voor zou kunnen zorgen dat ik kon vliegen en nooit meer hoofdpijn zou krijgen. Zelfs als het mijn hoofdpijn zou verminderen is het alleen maar een placebo effect en dus helpt het niet echt.
zondag 13 oktober 2013
maandag 16 september 2013
2E Uitwerkingsopdracht 1
Sandrine hoorde eerst het geluid van een deur die open gaat. "Ik heb thee meegenomen hoor!" hoort ze. "Wie ben jij?" zegt ze. "Oh, je bent al wakker." zegt de vrouw. "Hoe gaat het?" "Heel goed, maar mag ik eerst weten waar ik ben?" Sandrine kijkt om haar heen. Ze ziet witte muren en een paar bedden met een wit frame en elk een heel groot matras. Bijna de hele kamer is wit, zelfs de kleding van de vrouw. De kleding zelf is ook heel onthullend. Als ze die zou dragen, zou iedereen hetzelfde naar haar kijken als ze naakt was. Ze kijkt naar haar eigen kleding. Ieeeeks! Precies hetzelfde, maar dan van een zachter materiaal. Ze pakt snel een laken en trekt het over haar heen. "Je bent nu in Wokkelcity, de grootste stad van heel het universum, het is eigenlijk geen stad meer, want het bedekt bijna de hele planeet!" zegt de vrouw. Planeet? Waar heeft ze het over? "Haha, je weet natuurlijk niet wat ik bedoel. Je bent in de verre toekomst. In het jaar 0x10c%6, of zoals jullie het zouden zeggen: 28627810341 na Christus." Plotseling valt alles op z'n plaats. Ze heeft miljarden jaren door de tijd heen gereisd. De vrouw liegt niet. "Maar wie heeft me dan gered?" vraagt Sandrine "Ik kan toch niet zomaar 29 miljoen jaar vooruitflitsen?" De vrouw kijkt verbaasd: "Hoe bedoel je, gered? Ik weet niet wat er gebeurd is in jouw tijd, meisje. Ik weet alleen dat je opeens hier naar toe flitste en dat ik je hebt gedragen naar dit ziekenhuis." Hmmm, maar wie dan wel? Misschien kan ik het wel bedenken nadat ik deze thee heb opgedronken. Sandrine drinkt in één scheut de inmiddels koud geworden thee weer op. Maar in plaats van het koekje op te eten, gaat ze liggen, en valt ze in een diepe, diepe slaap.
maandag 9 september 2013
Leesautobiografie
Ik heb héééél veel boeken gelezen. Één boek maakte diep indruk op me: Warrior Cats. Ik heb er vorig jaar mijn boekenbeurt over gedaan en telkens als ik niks te doen heb, lees ik het. Het verandert jouw perspectief over dieren. Tegenwoordig als ik een dier zie, denk ik er niet over als, gewoon, een kat, maar ik denk dat de kat zijn eigen leven heeft. Hij heeft honderden mensen en andere dieren gezien, tientallen gevechten gehad, en ook vrienden. Hij heeft allergieën, ziekten, angsten, en dingen waar wij niks van snappen. Het heeft mijn kijk op het leven veranderd. Ik herinner me nog dat ik het boek altijd 's avonds op de bank las, met alle lichten uit behalve mijn iPad (ik lees meestal eBooks). Andere boeken die ook indruk op me hebben gemaakt zijn van de Harry Potter serie. Zoals je kan zien vind ik Fantasy boeken heel leuk. Het fascineert me dat iets nep kan zijn. De boeken die ik echt haat zijn "Gebaseerd op een echt verhaal" boeken want daar is het meestal: "Ik zat in het toilet en toen bedacht ik het toiletmonster en daar heb ik een heel verhaal over geschreven." Ik ben nu van plan om de rest van de Warrior Cats boeken te lezen en Broederband deel twee.
-Guillaume
Wijziging: Speling
Labels:
leesautobiografie
Locatie:
Wijdschild Gorinchem
Abonneren op:
Posts (Atom)